Skip to content

guzy przedniej i tylnej sciany brzucha

2 lata ago

435 words

Rozpoznanie różnicowe. W różnicowaniu guzów wątroby i pęcherzyka wchodzą w rachubę: 1) guzy przedniej i tylnej ściany brzucha; 2) guzy prawej nerki; 3) guzy żołądka; 4) guzy trzustki; 5) guzy okrężnicy. Od guza przedniej ściany brzucha odróżnia się guz wątroby i pęcherzyka tym, że w miarę coraz większego napinania tłoczni brzusznej, które osiąga się przez uniesienie się górnej części tułowia badanego, guz wątroby i pęcherzyka wyczuwa się coraz gorzej i wreszcie go się nie wyczuwa, natomiast guz przed mięśniowy przedniej ściany brzucha staje się wyraźniejszy i zachowuje swą ruchomość przy obmacywaniu guz śródmięśniowy jeżeli był ruchomy traci swą ruchomość, lecz nadal jest wyczuwalny. Guz zamięśniowy i zaotrzewnowy przedniej ściany brzucha zachowuje się tak jak guz wątroby, tzn. przestaje być wyczuwalny, lecz nie ma oddechowej ruchomości osiowej. Guz zaotrzewny tylnej ściany brzucha, w przeciwieństwie do guza wątroby, nie ma osiowej ruchomości oddechowej, a w jego miejscu odgłos opukowy jest bębenkowy. Różnicowanie z guzem prawej nerki (t. IV) z guzem żołądka (t. V), z guzem trzustki. Od guza okrężnicy wstępującej oraz poprzecznej odróżnia się guz wątroby i pęcherzyka brakiem zwężenia jelit, osiową ruchomością oddechową i niemożnością oddzielenia od łuku żebrowego. 6. Śledziona w chorobach wątroby i układu żółciowego Śledziona bywa bardzo często powiększona w chorobach wątroby i układu żółciowego. Powiększenie nieraz jest tak znaczne, że góruje w obrazie chorobowym. W jednych przypadkach przyczyną powiększenia jest bierne przekrwienie śledziony wskutek utrudnienia odpływu krwi przez żyłę wrotną. Taki stan jest znamienną cechą dla zanikowej marskości wątroby. Nieraz jednak znaczne powiększenie śledziony poprzedza marskość wątroby i utrudnienie krążenia w dorzeczu żyły wrotnej. Wstrzyknięcie podskórne 1% adrenaliny nie zmniejsza w tych przypadkach objętości śledziony w przeciwieństwie do przypadków powiększenia śledziony na tle biernego jej przekrwienia. Badania histopatologiczne dowodzą, że tego rodzaju powiększenie śledziony zależy od rozrostu jej miazgi wskutek podrażnienia przez czynnik chorobotwórczy układu siateczkowego w który śledziona jest bardzo obficie zaopatrzona. W tych przypadkach zmiana śledzionowa jest sprawą pierwotną, a zmiany w wątrobie powstają wtórnie. Do tej grupy chorób należą marskości wątroby pochodzenia śledzionowego (cirrhosis hepatis splenogenes), nazywane także marskościami wątroby splenomegalicznymi Eppingera który, przyczynił się do wyodrębnienia tych postaci. [więcej w: ginekologia, nietrzymanie moczu, aparaty USG ]